Het is al meer dan een jaar geleden dat Ruud Gullit de fameuze vergelijking maakte. Johan Derksen werd door hem betiteld als 'Scrooge', de chagrijnige en menshatende hoofdpersoon van Charles Dickens' wereldberoemde kerstverhaal. Gullit deed deze uitspraak na een jarenlange hetze van Derksen te hebben ondergaan. De VI-Hoofdredacteur trachtte de Feyenoord-fans tegen Ruud Gullit op te zetten door de cover van de Voetbal International te bedrukken met koppen als 'Gullit moet opstappen' en 'Gullit paranoia'. 'Als ik Feyenoord-fan was, dan zou ik het niet langer pikken', insinueerde Derksen in het TV-programma Voetbal Insite. Niet veel later werden supportersacties op touw gezet en Gullit en zijn assistent Petrovic alias 'de praatzieke Joegoslaaf' konden vertrekken.

Toch werd daarmee Derksen's bittere Gullit-haat niet gestild. Tot op de dag van vandaag is Derksen intensief bezig om alle misère bij Feyenoord te wijten aan de miskopen van Ruud Gullit. Belachelijk natuurlijk; vooral omdat de financiële situatie al vrij slecht was toen Gullit bij Feyenoord werd aangesteld. Ook zal Derksen in al zijn eenzijdigheid nooit erkennen dat Gullit een positieve invloed heeft gehad op de ontwikkelingen van de voorhoedespelers die voor vele miljoenen zijn verkocht.

Behalve Gullit is ook 'de kabel' een geliefd jachtobject gebleken. Het kabel-sprookje heeft Derksen tal van keren aangeheven om Davids, Kluivert en Seedorf te beschuldigen van het veroorzaken van een slechte teamsfeer binnen Oranje. Afgezien van de 'croky-affaire' is er nooit een echte breuk geweest binnen Oranje, maar dat weerhield de VI-hoofdredacteur er niet van om deze drie 'arrogante vedetten' te betichten van filmsterrengedrag en het verstoren van de eenheid binnen de groep. Toen Derksen echter enkele maanden geleden voor het eerst in lange tijd weer met Seedorf aan tafel zat, was hij verrast. 'Dit was niet de Seedorf zoals hij die kende', zo stelde hij achteraf. In plaats van toe te geven dat hij al die jaren een totaal verkeerd beeld had van Seedorf, verklaarde Derksen in al zijn arrogantie dat Seedorf een complete metamorfose had ondergaan.

Met zijn negatieve houding en zijn wrok tegen bepaalde personen, zou je haast denken dat Derksen inderdaad een echte chagrijnige Scrooge is. Maar dat is ook weer niet waar. Derksen heeft namelijk veel gevoel voor humor en over bepaalde spelers is hij juist uitermate positief. Zo onderhoudt hij (bijgestaan door enkele webredacteurs) de Ruud van Nistelrooij fanpage die onder de dubieuze naam VI.nl schuil gaat. Zo ongeveer iedereen die ooit in de clinch heeft gelegen met de goudeerlijke Geffenaar wordt door het slijk gehaald. In aanloop van het EK begon Derksen met modder te gooien richting Kluivert 'de filmster'. Toen dat niet hielp en Kluivert de eerste spits in Oranje bleef, besloot hij de aanval in te zetten op Advocaat, de laffe coach die Kluivert voor zou trekken.

Met het vertrek van Advocaat als bondscoach en de publieke opinie gekeerd tegen Kluivert, werd Ruud van Nistelrooij de onbetwiste nummer één na het EK 2004. Zodra Kuyt de voorkeur kreeg van de bondscoach, sloeg de milde stemming helemaal om. Derksen schreef over hoe moe hij wel niet werd van die 'predikende demagoog uit Katwijk' en duizenden VI-lezertjes praten sindsdien precies zo over Kuyt. Uiteindelijk was zelfs de altijd schijnbaar onbewogen Marco van Basten het beu. Nadat een VI-redacteur zijn woorden had verdraaid over Ruud van Nistelrooij, werd Derksen geëxcommuniceerd. De Ruud van Nistelrooij fanclub hoeft tot en met 2009 niet meer op medewerking van de bondscoach te rekenen.

Als trouwe slipperdrager schreef Derksen voor aanvang van het WK nog dat Ruud van Nistelrooij 'scherper dan ooit was'. Na afloop van het WK verkondigde hij dat de centrumspits 'slachtoffer' was geworden van de slechte aanvoer van de vleugelspitsen en het falende middenveld. In zijn columns viel nu te lezen dat de bondscoach Ruud van Nistelrooij als 'zondebok' gebruikte voor zijn eigen falen. Kortom: het lag aan iedereen behalve aan Ruud. Eenzelfde verhaal had Derksen al opgehangen nadat de spits meerdere malen slaande ruzie had gehad tijdens trainingen van Manchester United. Ferguson stuurde Van The Man weg omdat hij een sfeerverzieker was binnen de ploeg, maar Derksen maakte van de botsing tussen Van Nistelrooij en medespelers een botsing tussen Van Nistelrooij en Ferguson. De doorgewinterde Voetbal Insite kijkers weten sindsdien altijd keurig te melden dat de symphatieke superspits is weggepest door die duivelse Schotse coach.

Na de twee mislukte eindtoernooien met Van Nistelrooij als Oranje-spits, kregen andere spitsen een kans en meteen drukte Derksen de Madrileense modelprof in de slachtofferrol. Derksen vergat maar al te graag dat Van The Man meer vertrouwen heeft genoten onder van Basten dan Kluivert ooit had onder Advocaat. De spits van Real Madrid werd opeens in één adem genoemd met Mark van Bommel, de speler die al twee jaar lang in de mangel was genomen door de bondscoach. Het ongekende vertrouwen dat Van Basten aan Van Nistelrooij gaf, werd beantwoord toen de goaltjesdief weigerde voor Oranje uit te komen en Nederland in de stront liet zakken. Van Nistelrooij's ego was gekrenkt en alleen als Van Basten hem op de knieën terugsmeekt, zal de heroïsche Geffenaar weer terugkeren. En wanneer dat gebeurt kan Scrooge meteen weer de loftrompet steken over zijn favoriete spits.

De eenzijdige benadering en het journalistieke plichtsverzuim van Derksen kent geen grenzen. De X-factor als voetbalbabbelaar heeft hij wel, maar als voetbalanalist valt hij zwaar door de mand. Net als Hugo Borst is Johan Derksen zelden op een voetbaltechnische opmerking te betrappen. Hij heeft het nooit over balbehandeling en looplijnen, precies datgene waar zijn antagonist Ruud Gullit het wél over heeft als analist. Nee, de beroepscharlatan heeft het liever over dat de spelers tegenwoordig veel te hoge salarissen krijgen; dat Dick Advocaat een geldwolf is en dat Pierre van Hooijdonk de grootste Mercedes eiste toen hij bij NAC tekende.

Wat zou het toch mooi zijn als hij in plaats van al die flauwe randzaken het eens over het echte voetbal zou gaan hebben. Misschien dat de kerstdagen en enkele goede voornemens hem tot inkeer kunnen brengen. Ik hoop in ieder geval dat het deze kerstmis flink gaat spoken rond huize Derksen.

Gérard Hoeberigs
Het Europees Kampioenschap in Oostenrijk en Zwitserland nadert met rasse schreden. De aanhang kijkt uit naar de eerste groepswedstrijd van hun land, de bondscoaches sleutelen aan hun opstelling en spelers verkeren nog in het ongewisse over hun basisplaats. Tot aan het EK blikt Voetbalzone.nl vooruit. Vandaag deel 9: Oostenrijk.

---

EK-deelnemer: Oostenrijk

Oppervlakte: 83.858 km²

Bevolking: 8.199.783

Hoofdstad: Wenen

Andere belangrijke steden: Graz, Linz, Salzburg, Innsbruck

Taal: Duits

Religies: Rooms-Katholiek, Protestants

Munt: euro

Voetbalbond: ÖFB (Österreichischer Fußball-Bund)

Opgericht: 1904

Website: www.ofb.at

FIFA-ranglijst: 101ste

---

Bondscoach

Josef Hickersberger (27 april 1948, Amstetten) was, net als het land dat hij coacht, als speler geen grootheid in de voetbalwereld. Zijn inbreng op het veld bleef beperkt tot verblijven bij Austria Wien, Offenbacher Kickers 1901, Fortuna Düsseldorf en Rapid Wien, al pakte hij met eerstgenoemde club wel tweemaal de landstitel. Zijn trainerscarrière startte hij twintig jaar geleden als bondscoach van Oostenrijk. Hij leidde zijn land naar het WK van 1990 en het EK van 1992, maar na een 1-0 nederlaag tegen de Faröer Eilanden kon hij zijn spullen pakken.

In de jaren daarna zocht Hicke zijn heil in het Midden-Oosten, waar hij zich onder meer ontfermde over Al-Ahli, Arab Contractors en Al-Ittihad. Sinds 2002 beproefde hij zijn geluk weer in Europa bij Rapid Wien. Vier jaar later volgde hij Hans Krankl op als bondscoach, die er - niet geheel verrassend - niet in was geslaagd Oostenrijk naar het WK 2006 in Duitsland te loodsen. Overigens maakte Hickersberger zelf eind december al bekend dat hij het Alpenland na het EK verlaat. Die aankondiging lijkt niet eens zo onverstandig; het ligt in de lijn der verwachting dat Österreich als lelijk eendje eindigt in de groepsfase.

Omdat Hickersberger zijn eigen lot al heeft bepaald, voorkomt hij grotendeels kritiek na afloop van het EK. Gezien de traditie van de Oostenrijke bond zou er vermoedelijk überhaupt al een nieuwe bondscoach aangesteld worden, zoals het in het verleden ook altijd gebeurde na een groot toernooi. In de vurige hoop dat er iemand langskomt die iets magisch teweegbrengt in het nationale team en de successen van de jaren dertig en vijftig van de vorige eeuw doet herleven.

---

EK-geschiedenis

Oostenrijk is geen roemrucht voetballand. Geen kanshebber, geen outsider. De ploeg draait op internationaal en intercontinentaal niveau al jarenlang zeer stroef en mag zich zo nu en dan verheugen op een spaarzame zege in een vriendschappelijk duel. Tussen de zestien deelnemers aan EURO 2008 is Oostenrijk misschien wel de vreemdste eend in de bijt. De nummer 101 van de FIFA-ranglijst kwalificeerde zich automatisch, omdat het het toernooi samen met buurland Zwitserland organiseert. Het gastland debuteert daarmee als deelnemer aan een Europees Kampioenschap. Op enkele wereldkampioenschappen slaagde het Alpenland er lang, lang geleden in wat potten te breken, maar op het eigen continent nam het nog nimmer deel aan een EK-eindronde.

Wanneer de WK’s worden meegerekend, zijn de fans van de nationale ploeg inmiddels dan ook al ruim een halve eeuw verstoken van enig spektakel en moet de Oostenrijkse voetballiefhebber zijn hart ophalen in de eigen competitie, hopende op een stuntje van Austria Wien, Sturm Graz of een van de andere ploegen in de Bundesliga.

Om de spelers en technische staf van het nationale team te prikkelen, maakte de sponsor van het elftal in maart bekend dat de Oostenrijkers een fikse premie wacht bij de eindzege in het toernooi. Een plek in de finale is goed voor 750.000 euro en bij een klassering bij de laatste vier kan de ploeg rekenen op een slordige half miljoen euro. Een eenvoudige belofte; de bookmakers keren liefst tachtig keer het ingelegde prijzengeld uit, als de Oostenrijkers erin slagen zich te kronen tot eindwinnaar.

---

Kwalificatieroute

Of er komende zomer eindelijk eens een succesje in het verschiet ligt, is nog maar zeer de vraag. De oefenreeks voorafgaand aan het toernooi stemt namelijk weinig hoopvol voor een succesvol verloop. Sinds het eindigen van het WK 2006 speelde de ploeg van Josef Hickersberger twintig vriendschappelijke interlands. Wanneer de balans van het land wordt opgemaakt, komen er geen hoopgevende cijfers tevoorschijn. Slechts vier duels werden winnend afgesloten, zeven maal eindigde een ontmoeting in een gelijkspel en er werd liefst negen keer verloren. Oostenrijk zal er dan ook alles aan gelegen zijn om in eigen huis er niet hard van langs te krijgen en als lachertje van het toernooi te eindigen.

De spelers van de nationale selectie zullen niet dromen van de eindoverwinning. Ze zullen vooral gebrand zijn op een zege op een van de tegenstanders in de groepsfase. Daarvoor moet het in de groepsfase echter wel acceptabele resultaten zien te bewerkstelligen tegen Kroatië, Polen en Duitsland. Een vrijwel schier onmogelijke opgave voor Hickersberger en zijn selectie.

Toch kan het land niet direct uitgevlakt worden. Het won weliswaar slechts vier van zijn laatste twintig internationale oefenduels, maar het spel tegen Ivoorkust (3-2 zege) en Trinidad & Tobago (4-1 zege) was zeker niet slecht. Bovendien maakte de Oostenrijkers het in maart Oranje in een oefenduel bijzonder lastig. Bij rust stond er een verdiende 3-1 voorsprong op het scorebord, uiteindelijk werd de wedstrijd alsnog weggegeven: 3-4.

---

Belangrijke spelers

In de selectie van Oostenrijk zitten geen grote namen, die binnen of buiten Europa excelleren bij een subtopper of ploeg die steevast meedoet om de prijzen. Op doel staat een veteraan; Alex Manninger. De inmiddels 30-jarige sluitpost stond enkele seizoenen lang onder contract bij Arsenal, maar brak daar nooit definitief door. Tegenwoordig slijt hij zijn dagen in dienst van Siena, waar hij het nog alleraardigst doet en een vaste keus is onder de lat. Toch kwam hij voor zijn vaderland slechts 28 maal uit in zeven jaar.

Achterin is de bekendste naam waarschijnlijk één van de buitenlandse krachten binnen de selectie van het Alpenland: Emanuel Pogatetz. De 25-jarige mandekker staat onder contract bij Middlesbrough en is in clubverband één van de meest ervaren spelers binnen de selectie van Hickersberger.

Op het middenveld ontbreekt het aan een echte leider, al moet gezegd worden dat René Aufhauser in productiviteit zijn steentje bij heeft gedragen aan de prestaties van zijn land. Aufhauser scoorde een hattrick tijdens de 4-1 zege tegen Trinidad & Tobago. Veel van de creativiteit op het middenrif zal moeten komen van de twintigjarige Martin Harnik. De aanvallende middenvelder met scorend vermogen wordt betaald door Werder Bremen, de club waar hij in vier seizoenen tijd tot bijna zestig duels kwam.

Ivica Vastic moet voor de doelpunten gaan zorgen. Nog een behoorlijke opgave, aangezien de middenvelder cq. aanvaller in 46 interlands tot 12 treffers kwam. Gelukkig voor de veteraan wordt hij geassisteerd door de twaalf jaar jongere Roland Linz van Sporting Braga. Linz kende in eigen land succesvolle én doelpuntrijke perioden bij DSV Leoben en Admira Mödling. Maar in internationaal verband kan ook Linz niet zijn naam vestigen; hij loopt één op zes met vijf treffers in dertig interlands. De enige échte man van naam van de laatste jaren beëindigde zijn interlandcarrière alweer acht jaar geleden. Toen nam Toni Polster afscheid als topscorer van het Oostenrijks elftal, met 44 treffers.

---

Sterspeler

De speler die veel Oranjeminnende voetballiefhebbers nog helder voor de geest kunnen halen liet zijn gezicht drie maanden geleden zien. Eind maart, in de met 3-4 verloren oefeninterland tegen Oranje, was Sebastian Prödl de opvallendste speler. De 20-jarige centrale verdediger scoorde in een kwartier tijd tweemaal koppend uit een corner.

Prödl ontwikkelde zich de afgelopen twee seizoenen stormachtig in eigen land bij Sturm Graz en wordt als één van de grootste talenten in Oostenrijk beschouwd. In zijn eerste seizoen was hij weliswaar maar zestien keer van de partij in competitieverband, maar de interesse van Hickersberger was al gewekt. De jonge Prödl maakte op negentienjarige leeftijd zijn debuut in de Oostenrijkse achterhoede.

Inmiddels heeft hij alweer acht interlands op zijn naam staan en speelt hij niet langer in zijn vaderland. Zijn goede optredens in het voorbije seizoen werden namelijk beloond met een transfer naar de Bundesliga, waar Werder Bremen hem binnenhaalde. Niet alleen Werder zag het overigens zitten in de twintiger. Ook Ajax was in de markt voor de jonge Oostenrijker, maar de Amsterdammers moesten hun meerdere erkennen in de Duitsers.

---

EK-selectie:

Speler	Positie	Club	Interlands
Alexander Manninger	Doelman	Siena	26(0)
Jürgen Macho	Doelman	AEK Athene	13(0)
Ramazan Özcan	Doelman	TSG Hoffenheim	0(0)
György Garics	Verdediger	Napoli	11(1)
Ronald Gercaliu	Verdediger	SV Salzburg	10(0)
Martin Hiden	Verdediger	Rapid Wien	48(1)
Markus Katzer	Verdediger	Rapid Wien	10(0)
Emanuel Pogatetz	Verdediger	Middlesbrough	25(1)
Jürgen Patocka	Verdediger	Rapid Wien	2(0)
Sebastian Prödl	Verdediger	Sturm Graz	8(2)
Martin Stranzl	Verdediger	Spartak Moskou	43(2)
René Aufhauser	Middenvelder	SV Salzburg	49(10)
Christian Fuchs	Middenvelder	SV Mattersburg	16(0)
Ümit Korkmaz	Middenvelder	Rapid Wien	0(0)
Andreas Ivanschitz	Middenvelder	Panathinaikos	37(6)
Jürgen Säumel	Middenvelder	Sturm Graz	9(0)
Christoph Leitgeb	Middenvelder	SV Salzburg	17(0)
Joachim Standfest	Middenvelder	Austria Wien	29(2)
Ivica Vastic	Middenvelder	LASK Linz	46(12)
Erwin Hoffer	Aanvaller	Rapid Wien	2(0)
Roman Kienast	Aanvaller	Ham-Kam	5(0)
Roland Linz	Aanvaller	Sporting Braga	30(5)
Martin Harnik	Aanvaller	Werder Bremen	7(1)

---

Speelschema

Oostenrijk - Kroatië , 8 juni 2008, 18:00 uur, Ernst Happel - Wenen

Oostenrijk - Polen , 12 juni 2008, 20:45 uur, Ernst Happel - Wenen

Oostenrijk - Duitsland , 16 juni 2008, 20:45 uur, Ernst Happel - Wenen

---

EK-reeks

Klik hier voor deel 1 van de EK-reeks: Spanje

Klik hier voor deel 2 van de EK-reeks: Tsjechië

Klik hier voor deel 3 van de EK-reeks: Kroatië

Klik hier voor deel 4 van de EK-reeks: Portugal

Klik hier voor deel 5 van de EK-reeks: Zweden

Klik hier voor deel 6 van de EK-reeks: Duitsland

Klik hier voor deel 7 van de EK-reeks: Turkije

Klik hier voor deel 8 van de EK-reeks: Zwitserland

---

Het Europees Kampioenschap in Oostenrijk en Zwitserland nadert met rasse schreden. De aanhang kijkt uit naar de eerste groepswedstrijd van hun land, de bondscoaches sleutelen aan hun opstelling en spelers verkeren nog in het ongewisse over hun basisplaats. Tot aan het EK blikt Voetbalzone.nl vooruit. Vandaag deel 10: Polen.

---

EK-deelnemer: Polen

Oppervlakte: 312.685 km²

Bevolking: 38.518.241

Hoofdstad: Warschau

Andere belangrijke steden: Łódź, Kraków, Wroclaw, Poznań, Gdańsk

Taal: Pools

Religies: Rooms-Katholiek

Munt: zloty

Voetbalbond: PZPN (Polski Związek Piłki Nożnej)

Opgericht: 1919

Website: http://federacja.pzpn.pl

FIFA-ranglijst: 27ste

---

Bondscoach

Met Leo Beenhakker (02-08-1942, Rotterdam) heeft Polen één van de meest ervaren en gerespecteerde trainers van Europa. Door de kwalificatie voor het EK in Oostenrijk en Zwitserland is de Zuid-Hollander uitgegroeid tot een van de meest populaire mensen in het Oost-Europese land. "Het is ongelooflijk wat voor invloed het succes heeft gehad in dit land", vertelde Beenhakker onlangs. "Het gaat mij niet alleen om het voetbal. De Poolse bevolking heeft aan zelfvertrouwen gewonnen en is uitgelaten over het feit dat wij de eer van het land zullen verdedigen op EURO 2008. Dat betekent veel voor mij."

Beenhakker is bezig aan zijn vijfde decennium in het trainersvak en omschreef het EK-ticket als 'het grootste succes uit zijn loopbaan'. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Poolse voetbalbond het contract van Beenhakker, die Trinidad & Tobago naar het WK van 2006 loodste, tussentijds verlengde tot en met het WK van 2010 in Zuid-Afrika. Hij bracht de spelers zelfvertrouwen bij en de ploeg is nu goed genoeg om mee te strijden op het hoogste niveau. En in de Alpenlanden is daardoor van alles mogelijk.

De geboren Rotterdammer begon zijn trainerscarrière als assistent-trainer bij Go Ahead Eagles in 1967 en bouwde een uiterst respectabele en ellenlange conduitestaat op. Hij vierde successen met Ajax en belandde via Real Zaragoza en FC Volendam in 1985 bij Real Madrid. Na drie landstitels en één Copa del Rey in de Spaanse contreien was Beenhakker, in Spanje omgedoopt tot Don Leo en op het WK van 1990 bondscoach van Nederland, over de hele wereld werkzaam: Zwitserland, Saudi-Arabië, Mexico en Turkije.

De markante globetrotter was daarna in verschillende functies werkzaam op de Nederlandse velden, maar toch trok het buitenland drie jaar geleden weer aan hem. Het nietige Trinidad & Tobago werd door Beenhakker op de voetbalkaart gezet door zich te kwalificeren voor het WK van twee jaar terug in Duitsland. De sympathie van de Nederlandse bevolking voor de eilandbewoners mocht niet baten, de groepsfase bleek het hoogst haalbare voor de flamboyante en strijdlustige Soca Warriors.

Beenhakker is na Luis Aragonés (Spanje), Otto Rehhagel (Griekenland) en Karel Brückner (Tsjechië) de oudste coach op EURO 2008. De Rotterdammer herinnert zich daarom als geen ander de glorietijden van het Poolse elftal in de jaren zeventig en tachtig, toen spelers als Wlódzimierz Lubanski en Zbigniew Boniek de dienst uitmaakten. "Polen heeft een geweldige geschiedenis", vertelde hij onlangs. "We zijn hard bezig om dat niveau te halen. Gezien onze resultaten in de kwalificatiereeks mogen we gerust zeggen dat onze ambitie strookt met die van de andere vijftien deelnemers."

---

EK-geschiedenis

Nimmer wist Polen zich te plaatsen voor een Europese eindronde. In 1980 waren de Biało-czerwoni na een uitstekende kwalificatiecylus dichtbij een toegangsbewijs, maar Nederland pakte uiteindelijk één punt meer. Op de Olympische Spelen van 1972 kwam de kwaliteit van Polen wél aan het licht. In München werd beslag gelegd op de gouden plak. Daarnaast eindigde het land op de WK´s van 1972 en 1980 als derde. Alleen daarom al kan Polen zonder meer uitgroeien tot een echt toernooiland.

Polen kijkt echter met weinig plezier terug op de laatste twee WK's. Bij beide gelegenheden kwam de ploeg niet verder dan de groepsronde, tot grote teleurstelling van de Poolse fans. Het doel van EURO 2008 is duidelijk: de eerste ronde overleven en doordringen tot de volgende ronde. Met het tactische inzicht van Beenhakker is het zeker niet ondenkbaar dat Polen voor een paar verrassingen kan zorgen.

De bevolking denkt ook niet graag terug aan de kwalificatiereeks voor het EK van vier jaar terug. In de race om een EK-ticket pakten Zweden en het verrassende Letland meer punten dan de ploeg van Pavel Janas. Vooral de resultaten op eigen bodem waren bedroevend. Alléén tegen het nietige San Marino wisten de Oost-Europeanen het net te vinden, terwijl de resterende landen zonder kleerscheuren weer het vliegtuig pakten.

---

Kwalificatieroute

In Polen heerste al jaren grote tevredenheid over de verrichtingen van bondscoach Pavel Janas. Ondanks het aantrekkelijke voetbal - met het accent op de voorhoede - bleven de resultaten echter uit en moest de oud-international na het WK van 2006 plaatsmaken voor Beenhakker. De vooruitzichten in Groep A waren allerminst positief. Met hoger geachte landen als Portugal en Servië, outsiders als België en Finland en het moeilijk te bestrijden Armenië was de weg naar Oostenrijk en Zwitserland allerminst geplaveid.

De Polen begonnen bovendien uiterst stroef aan de kwalificatiereeks. Na de ontmoetingen tegen Finland (1-3) en Servië (1-1) - één punt uit twee duels - had Beenhakker alle reden om in zak en as te zitten. Toch lieten de internationals de Nederlandse bondscoach niet in de steek. De zes daaropvolgende kwalificatieduels werden allen in winst omgezet, zelfs het treffen op eigen bodem tegen Portugal (2-1).

Na de nederlaag in en tegen Armenië (1-0) kon de verdeling van de Europese toegangsbewijzen echter weer alle kanten op. Na gelijkspelen in Portugal (2-2) en Finland (1-1) en overwinningen op België en Kazachstan vierde heel Polen echter alsnog dagenlang feest. Op de laatste speeldag was een gelijkspel in Belgrado tegen Servië (2-2) bovendien voldoende om als groepswinnaar de geschiedenisboeken in te gaan.

---

Belangrijke spelers

De kracht van Polen is de teamgeest. De spelers slaan de handen ineen en gaan voor elkaar en voor Beenhakker door het vuur. De positie van doelverdediger was een lastige keuze voor de Nederlander. Jerzy Dudek werd vervangen door Wojciech Kowalewski, maar uiteindelijk won Artur Boruc diens vertrouwen. De doelverdediger is bij Celtic al jaren het niveau van de Schotse Premier League ontstegen en wordt niets voor niets met AC Milan en diverse clubs uit de Engelse Premier League in verband gebracht.

Het spel van Polen is gebaseerd op een sterke verdediging. Het is nog vrij onduidelijk welke verdedigers het vertrouwen van Beenhakker zullen krijgen, maar Michał Żewłakow en Jacek Bąk - allebei boordevol ervaring - zijn steevast van de partij. Spelers als Michał Pazdan en Adam Kokoszka hebben de toekomst in defensief opzicht, terwijl Marcin Wasilewski via Anderlecht ongetwijfeld hogerop kan.

Polen speelt op balbezit en probeert het spel vanaf het middenveld te domineren. Beenhakker is bijzonder gediend van vleugelspelers als Jakub Błaszczykowski - bijzonder talentvol - en Jacek Krzynówek. Centraal op het middenrif lijken Dariusz Dudka en Mariusz Lewandowski het vuile werk op te moeten knappen. Laatstgenoemde speelde nooit eerder in een controlerende rol, maar overtuigde de keuzeheer in het treffen met België van zijn verdedigende capaciteiten.

Beenhakker kiest steevast voor een viermansverdediging en wisselt zijn speelsystemen af: 4-4-2, 4-5-1 of 4-3-3. In aanvallend opzicht houdt Polen het spel zo breed mogelijk en de meeste doelpunten worden dan ook gecreëerd via de vleugels. De snelheid en kracht van aanvaller Maciej Żurawski maken hem een bedreiging voor iedere verdediging. Tweevoetig, gevaarlijk in het strafschopgebied en een instinct voor doelpunten.

---

Sterspeler

Polen is geen team van individuele 'sterren', maar de belangrijkste speler is zonder twijfel Euzebiusz Ebi Smolarek. De tegenwoordig speler van Racing Santander in Spanje heeft een bijzondere band met Beenhakker. Het was namelijk de Nederlander die hem acht jaar geleden bij Feyenoord liet debuteren in de Eredivisie.

Ebi is de zoon van Wlodi Smolarek, die in de jaren tachtig al furore maakte op de Nederlandse velden en zijn zoon vernoemde naar de roemruchte Eusebio. Smolarek jr. groeide op in Nederland waar zijn vader zijn voetbalcarrière afsloot en doorliep de jeugdopleiding van Feyenoord. Na vijf seizoenen in de Rotterdamse hoofdmacht vertrok de tegenwoordig 30-voudig international naar Borussia Dortmund, waar hij met zijn voltreffers uitgroeide tot één van de publiekslievelingen.

Santander is sinds vorig jaar zomer de nieuwe halte in de carrière van Smolarek. In zijn eerste seizoen heeft Smolarek zijn visitekaartje nog niet kunnen afgeven, maar het is positief dat al zijn doelpunten - vijf in totaal - allemaal dit kalenderjaar tot stand kwamen. Het is de bedoeling dat de Pool volgend seizoen definitief aantoont dat hij zijn transferbedrag van acht miljoen euro meer dan waard is. Zijn negen doelpunten in de EK-kwalificatiecyclus zijn het levende bewijs van het potentieel in huize Smolarek.

---

Speelschema

Polen - Duitsland , 8 juni 2008, 20:45 uur, Klagenfurth - Wörthersee

Polen - Oostenrijk , 12 juni 2008, 20:45 uur, Ernst Happel - Wenen

Polen - Kroatië , 16 juni 2008, 20:45 uur, Klagenfurt - Wörthersee

---

EK-reeks

Klik hier voor deel 1 van de EK-reeks: Spanje

Klik hier voor deel 2 van de EK-reeks: Tsjechië

Klik hier voor deel 3 van de EK-reeks: Kroatië

Klik hier voor deel 4 van de EK-reeks: Portugal

Klik hier voor deel 5 van de EK-reeks: Zweden

Klik hier voor deel 6 van de EK-reeks: Duitsland

Klik hier voor deel 7 van de EK-reeks: Turkije

Klik hier voor deel 8 van de EK-reeks: Zwitserland

Klik hier voor deel 9 van de EK-reeks: Oostenrijk

---

Het Europees Kampioenschap in Oostenrijk en Zwitserland nadert met rasse schreden. De aanhang kijkt uit naar de eerste groepswedstrijd van hun land, de bondscoaches sleutelen aan hun opstelling en spelers verkeren nog in het ongewisse over hun basisplaats. Tot aan het EK blikt Voetbalzone.nl vooruit. Vandaag deel 11: Italië.

---

EK-deelnemer: Italië

Oppervlakte: 301.318 km²

Bevolking: 58.147.733

Hoofdstad: Rome

Andere belangrijke steden: Milaan, Turijn, Genua, Venetië

Taal: Italiaans

Religies: Rooms-Katholiek

Munt: euro

Voetbalbond: FIGC (Federazione Italiana Giuoco Calcio)

Opgericht: 1898

Website: www.figc.it

FIFA-ranglijst: 3de

---

Bondscoach

Roberto Donadoni (9 september 1963, Cisano Bergamasco) zwaait sinds 2006 de scepter over La Squadra Azzurra, nadat Marcelo Lippi er verrassend de brui aangaf na het land wereldkampioen te hebben gemaakt. Donadoni speelde zelf in tien jaar tijd 63 interlands voor zijn vaderland, waarin hij tot vijf doelpunten kwam. Belangrijker dan zijn aantal interlands is het aantal grote eindtoernooien waarop Donadoni in actie kwam; tijdens de WK’s van 1990 en 1994 was hij één van de dragende spelers.

Of Donadoni na het EK nog de leiding heeft over het Italiaans elftal, was lang de vraag. Inmiddels heeft de 44-jarige bondscoach die vraag beantwoord door zijn contract te verlegen. nog de vraag. Dat weerhield de 44-jarige huidige bondscoach er echter niet van hoog van de toren te blazen over de verrichtingen van zijn équipe in Oostenrijk en Zwitserland. “Het kan niet anders dan dat wij favoriet zijn.” Wil Donadoni zijn woorden waar maken, dan zal het zich eerst nog voorbij Frankrijk, Roemenië én Nederland moeten zien te spelen.

Donadoni baarde tijdens de bekendmaking van ‘zijn’ 23 namen opzien door Antonio Cassano en Alessandro Del Piero uit het niets weer te selecteren. Maandenlang was de bondscoach doofstom voor de lokroepen uit de media- en voetbalwereld om de twee aanvallers mee te nemen naar Zwitserland en Oostenrijk. Toch ruimde hij op het allerlaatste moment voor beiden een plek in. Dat geldt echter niet voor AC Milan-veteraan Filippo Inzaghi. Pipo scoorde in 57 interlands al 25 treffers en liet meer dan eens zien van grote waarde te zijn, maar die cijfers zijn niet besteed aan de bondscoach.

---

EK-geschiedenis

Huidig wereldkampioen Italië houdt vrijwel altijd een slechte nasmaak over aan zijn deelnames aan Europese Kampioenschap. Het land nam in de ruim honderdjarige geschiedenis verrassend genoeg slechts zes keer deel aan een Europees Kampioenschap en won het eenmaal. La Squadra Azzurra liep kwalificatie voor de edities van 1960 en 1964 mis, maar was vier jaar later van de partij toen het zelf gastheer was van het toernooi. Het waren echter compleet andere tijden in de voetbalgeschiedenis. Aan het bewuste eindtoernooi van 1968 namen slechts vier ploegen deel. Italië kwam dan ook direct in de halve finales terecht en lootte daar de Sovjet-Unie. Het duel eindigde in 0-0 en de Italianen werden na loting als winnaar aangewezen. In de finale, die toen nog over twee wedstrijden werd gespeeld, trok Italië tegen Joegoslavië aan het langste eind. Eerst werd het 1-1, twee dagen later zegevierden de Italianen met 2-0 door doelpunten van Luigi Riva (Italiaans topscorer allertijden) en Pietro Anastasi.

Het zou twaalf jaar duren alvorens het land weer van zich mocht laten horen. Maar voor het EK van dat jaar, 1980, hoefde Italië zich opnieuw niet bovenmatig in te spannen. Het was voor de tweede maal in twaalf jaar tijd gastland van het eindtoernooi. Op dat toernooi verloor het de kleine finale op strafschoppen van Tsjechoslowakije. In 1988, het succesjaar van het Nederlands Elftal, schoot de Sovjet-Unie (die uiteindelijk door Oranje werden verslagen) in de halve finales de Italiaanse illusies aan diggelen. Het zou acht jaar duren voordat er een nieuwe kans op succes kwam, maar het EK van 1996 in Engeland verliep hopeloos. In de groepsfase was Italië niet opgewassen tegen Duitsland en Tsjechië.

Het succesvolst verlopen Europees Kampioenschap van de laatste edities stamt van acht jaar geleden, toen Nederland en België als gastheren van Euro 2000 optraden. De Italianen speelden een redelijk toernooi, maar zwijnden in de halve finale tegen Oranje, op 29 juni. Italië moest meermaals aan de noodrem trekken; Frank de Boer en Patrick Kluivert misten in de reguliere speeltijd echter beiden een strafschop. Het zou een dag worden die voetbalminnend Nederland niet snel zou vergeten. Italië nam de strafschoppen beter en pakte daarmee de finaleplek. In die finale rekenden de Italianen zich echter iets te vroeg rijk. Lange tijd had het uitzicht op een 1-0 zege, maar een late goal van Sylvain Wiltord en de genadeslag van David Trézéguet ontmantelden het land alsnog.

Op het meest recente toernooi, in 2004 in Portugal, waren de Italianen geen schim van de ploeg die vier jaar daarvoor de finale had bereikt. In een poule met Zweden, Denemarken en Bulgarije finishten de Azzurri als derde, waarmee er niet voor de eerste keer een roemloos einde kwam aan het toernooi.

---

Kwalificatieroute

Dit jaar lijkt Italië te willen afrekenen met het desastreuze verleden. In de kwalificatieroute richting het toernooi van komende zomer liet de ploeg er op het eerste gezicht geen misverstand over bestaan wie als eerste diende te eindigen in Poule B. Negenmaal zegevierde de ploeg van Roberto Donadoni, tweemaal behaalde het een remise en alleen tegen Frankrijk werd verloren. In de eindstand van de poule stak Italië echter boven iedereen uit, al moet daarbij aangetekend worden dat er drie ‘zwakke broeders’ in de poule meespeelden; Litouwen, Georgië en Faeröer.

Toch ging het allemaal niet zo gemakkelijk als het lijkt. De openingswedstrijd in Napels tegen Litouwen verliep extreem moeizaam en werd met 1-1 afgesloten. En de verliespartij tegen Frankrijk, de Franse revanche voor de verloren WK-finale, volgde direct daarop. In de wedstrijden die volgden herpakten de Azzuri zich echter en was het enige slechte resultaat een tweede gelijkspel, opnieuw tegen Frankrijk.

Alsof de duvel ermee speelt, werden de Italianen bij de loting in december wéér ingedeeld bij Frankrijk. Die gebeurtenis staat garant voor de vierde belangrijke ontmoeting met de Fransen in twee jaar. Daarnaast zijn natuurlijk ook Oranje en Roemenië de aanstaande tegenstanders van Donadoni’s keurkorps. Daarmee werd poule C door Marco van Basten gebombardeerd tot de zwaarste groep van het toernooi.

---

Belangrijke spelers

Wel of geen Inzaghi; Italië huist meer dan genoeg voetballers die hun sporen reeds lang hebben verdiend. Op doel is Gianluigi Buffon al sinds lange tijd de onbetwiste nummer één onder de lat. De nog altijd pas dertigjarige Buffon speelt al zeven seizoenen bij Juventus, waar hij Edwin van der Sar uit de basis en richting Fulham deed verdwijnen. Op het WK 2006 in Duitsland liet hij zijn ster hoog rijzen door tot aan de finale slechts één tegendoelpunt te incasseren en met katachtige reflexen en stijlvolle reddingen Italië mede aan de titel te helpen. En voor het komende Europees Kampioenschap deed Buffon eerder deze maand ook al een belofte. Gevraagd naar zijn mening over de nieuwe EK-bal, waaraan de doelmannen nogal moeten wennen, antwoordde de sluitpost: “Het maakt allemaal niet uit, ik pak die bal toch wel.”

Achterin behoeven spelers als Fabio Cannavaro en Marco Materazzi eigenlijk geen uitleg meer. Het zijn stuk voor stuk gelouterde spelers die in clubverband én internationaal verband al de nodige prijzen hebben gewonnen. Spelers ook, die –al dan niet positief- het verschil kunnen maken. In de meest recente grote finale was het immers Materazzi die ver in blessuretijd Zinedine Zidane tot woede dreef, en er daarmee voor zorgde dat de Fransman voortijdig kon inrukken. Het is dan ook die Marco Materazzi die achterin bij Italië de deur op slot moet houden. De 34-jarige centrumverdediger van Internazionale staat bekend om zijn spijkerharde tackles en gemene trucjes om aanvallers uit hun spel te halen, maar is binnen de selectie van Donadoni onomstreden. Na het EK van 2000 kwam hij bij de nationale ploeg en die plek stond hij niet meer af.

Ook op het middenveld is ervaring het sleutelwoord. Ivan Gennaro Gattuso bijvoorbeeld werd in een ver verleden door Dick Advocaat niet goed genoeg bevonden om bij Glasgow Rangers te blijven spelen, maar pareerde die kritiek door met AC Milan later vele prijzen te pakken. Enkele weken geleden sloot hij zijn negende seizoen in dienst van de Rossoneri af, voor de verandering eens zonder prijs. Gattuso is een bijter, een pitbull, iemand die zijn tanden zet in zijn tegenstander en niet meer loslaat. Zijn collega op het middenrif bij Milan én Italië is ook al niet de minste; Andrea Pirlo. Pirlo, bekend om zijn loepzuivere vrije trappen, werd in de gewonnen WK-finale van 2006 tegen Frankrijk uitgeroepen tot man van de wedstrijd en verzilverde de eerste penalty namens zijn land.

Italië treedt op het EK met nagenoeg dezelfde kern aan als waarmee het de WK-finale in 2006 won van Frankrijk. De enige echte nieuwelingen vóórin binnen de selectie zijn Marco Borriello (Genoa) en Fabio Quagliarella (Udinese). Van die twee mag echter niet teveel verwacht worden. De meeste ogen zullen gericht zijn op Luca Toni, maar ook op Alessandro del Piero. De veteraan van Juventus mag dan de dertig ruim gepasseerd zijn, het scoren is hij allesbehalve verleerd. Afgelopen seizoen pakte hij met zijn 21 doelpunten voor de Oude Dame voor de tweede keer de topscorerstitel in de Serie A. In internationaal verband is hij één van de meest geroutineerde spelers van Italië met 85 caps en een doelpuntentotaal van 26.

---

Sterspeler

De onbetwiste sterspeler van de voorbije eindtoernooien was altijd Francesco Totti. De Romein is echter al sinds twee jaar international af. Op het komende toernooi zou Luca Toni dan ook wel eens in aanmerking kunnen komen voor die status. De dertigjarige spits van Bayern München versleet in zijn jonge jaren een heel leger clubs, van Modena tot Treviso, maar is nu in de bloei van zijn carrière aanbeland. De afgelopen seizoenen scoort hij er overal waar hij speelt lustig op los. Bij Palermo noteerde hij meer dan vijftig goals in twee seizoenen en greep hij in zijn laatste seizoen de titel van topscorer; zijn verblijf bij Fiorentina was al even succesvol; 49 officiële doelpunten. Die prestaties bleven niet onopgemerkt bij de Europese elite; Bayern München hengelde de gewilde aanvalsleider binnen voor 13 miljoen euro. Ook bij der Rekordmeister toonde hij al rap zijn grote klasse en is hij van grote waarde gebleken: zijn 24 goals schonken Bayern München mede de titel en in het topscorersklassement liet de Italiaan iedereen ver achter zich. In het Europese klassement eindigde hij nipt als vierde achter Klaas-Jan Huntelaar.

Toni maakte na het EK in Portugal zijn debuut voor de nationale selectie. Inmiddels heeft hij 33 interlands staan en heeft hij een keurig moyenne behaald; bijna één op twee. Samen met Del Piero en Antonio Cassano moet Toni een levensgevaarlijk trio gaan vormen, dat voor doelpunten zal moeten zorgen voorin bij Italië.

---

EK-selectie:

Speler	Positie	Club	Interlands
Gianluigi Buffon	Doelman	Juventus	81(0)
Marco Amelia	Doelman	Livorno	6(0)
Morgan de Sanctic	Doelman	Sevilla	2(0)
Fabio Cannavaro	Verdediger	Real Madrid	115(1)
Marco Materazzi	Verdediger	Internazionale	40(2)
Christian Panucci	Verdediger	AS Roma	52(3)
Andrea Barzagli	Verdediger	Palermo	21(0)
Gianluca Zambrotta	Verdediger	Barcelona	70(2)
Giorgio Chiellini	Verdediger	Juventus	9(1)
Fabio Grosso	Verdediger	Olympique Lyon	30(3)
Andrea Pirlo	Middenvelder	AC Milan	45(7)
Gennaro Gattuso	Middenvelder	AC Milan	57(1)
Massimo Ambrosini	Middenvelder	AC Milan	30(0)
Daniele de Rossi	Middenvelder	AS Roma	33(4)
Simone Perrotta	Middenvelder	AS Roma	41(2)
Alberto Aquilani	Middenvelder	AS Roma	4(0)
Mauro Camoranesi	Middenvelder	Juventus	34(2)
Luca Toni	Aanvaller	Bayern München	33(15)
Alessandro Del Piero	Aanvaller	Juventus	85(26)
Antonio Di Natale	Aanvaller	Udinese	17(5)
Marco Borriello	Aanvaller	Genoa	2(0)
Fabio Quagliarella	Aanvaller	Udinese	7(3)
Antonio Cassano	Aanvaller	Sampdoria	10(3)

---

Speelschema

Italië - Nederland , 9 juni 2008, 20:45 uur, Stade de Suisse - Bern

Italië - Roemenië , 13 juni 2008, 18:00 uur, Letzigrund - Zürich

Italië – Frankrijk , 17 juni 2008, 20:45 uur, Letzigrund - Zürich

---

EK-reeks

Klik hier voor deel 1 van de EK-reeks: Spanje

Klik hier voor deel 2 van de EK-reeks: Tsjechië

Klik hier voor deel 3 van de EK-reeks: Kroatië

Klik hier voor deel 4 van de EK-reeks: Portugal

Klik hier voor deel 5 van de EK-reeks: Zweden

Klik hier voor deel 6 van de EK-reeks: Duitsland

Klik hier voor deel 7 van de EK-reeks: Turkije

Klik hier voor deel 8 van de EK-reeks: Zwitserland

Klik hier voor deel 9 van de EK-reeks: Oostenrijk

---

Het Europees Kampioenschap in Oostenrijk en Zwitserland nadert met rasse schreden. De aanhang kijkt uit naar de eerste groepswedstrijd van hun land, de bondscoaches sleutelen aan hun opstelling en spelers verkeren nog in het ongewisse over hun basisplaats. Tot aan het EK blikt Voetbalzone.nl vooruit. Vandaag deel 15: Griekenland.

---

EK-deelnemer:Griekenland

Oppervlakte: 131. 940 km²

Bevolking: 10.722.816

Hoofdstad: Athene

Andere belangrijke steden: Pireaus, Patras, Thessaloniki, Delphi

Taal: Grieks

Religies: Grieks-Orthodox

Munt: euro

Voetbalbond: Elliniki Podosfeiriki Omospondia (EPO)

Opgericht: 1926

Website: www.epo.gr

FIFA-ranglijst: 8ste

---

Bondscoach

Otto Rehhagel (09-08-1938, Essen) is een bijzondere man. Hij nam als enige, als speler en trainer, deel aan meer dan 1000 Bundesliga-wedstrijden. Tijdens zijn carrière als speler kwam Rehhagel onder meer uit voor Rot-Weiss Essen, Hertha BSC en Kaiserslautern. Hij behaalde als speler geen noemenswaardige prijzen. Als coach was Koning Otto, succesvoller. Hij werkte bij Werder Bremen van 1980 tot 1995 en leidde de club naar twee Duitse kampioenschappen. Daarnaast pakte hij bij Werder de Europa Cup II. Zijn mooiste kunstje als clubtrainer flikte hij met Kaiserslautern. Die club maakte Rehhagel in 1998 kampioen, in het seizoen na de promotie uit de 2. Bundesliga.

Inmiddels heeft Rehhagel weer een nieuw record te pakken. Hij is de langstzittende Griekse bondscoach ooit (sinds 2001). Door zijn grote succes met het Griekse elftal, werd Rehhagel ereburger van Athene en gaat hij voortaan door het leven als Rehacles, een woordspeling van Heracles, zoon van de oppergod Zeus.

---

EK-geschiedenis

De prestatie van Griekenland, vier jaar geleden op het Europees Kampioenschap in Portugal, was één van de grootste verrassingen uit de voetbalgeschiedenis. Het land kwam als de absolute underdog naar het EK; uitschakeling na de groepsfase leek niet meer dan logisch. Hoe anders liep het voor de mannen van Otto Rehhagel. Aanvankelijk deed de voetbalwereld nogal schamper over de tactiek van Rehacles. Hij speelde met een ouderwets libero-systeem. Al snel snoerde Rehhagel de criticasters de mond. Dat de kwartfinales bereikt werden - weliswaar met de hakken over de sloot – was al een sensatie op zich. Georgios Karagounis en Angelos Basinas zorgden voor een 2-1 overwinning op gastland Portugal, waarna een gelijkspel tegen Spanje (doelpunt Angelos Charisteas) en een nederlaag tegen Rusland (treffer Zisis Vryzas) volgden. Vier punten bleken genoeg voor de Grieken om de groepsfase te overleven.

In de kwartfinale stond regerend Europees kampioen Frankrijk op het programma. Frankrijk liep zich echter de hele wedstrijd stuk op de taaie defensie van Het Piratenschip. Angelos Charisteas werd door een doelpunt in de 65e minuut matchwinner en Griekenland deed wat niemand voor mogelijk had gehouden. Een ronde later was Tsjechië de opponent De ploeg, gecoacht door Karel Brückner, was bezig aan een ijzersterk EK. Desondanks was Brückner niet helemaal gerust over het duel met de stugge Grieken. Die angst bleek terecht. Tsjechië was weliswaar de bovenliggende partij, maar kon net als Frankrijk een ronde eerder geen bres slaan in de Griekse verdediging. In de blessuretijd van de verlenging scoorde Traianos Dellas zijn enige doelpunt ooit als international en bracht Griekenland in de finale.

Doordat Portugal in de halve finale won van Nederland, eindigde EURO 2004 zoals het begon; met de wedstrijd Griekenland – Portugal. De ploeg van Luiz Felipe Scolari wilde koste was kost de titel in eigen land pakken. Net zoals in de andere wedstrijden was Griekenland de underdog. In een aantrekkelijke finale trokken de Grieken toch weer aan het langste eind. Angelos Charisteas dompelde heel Portugal in rouw door een treffer in de 57e minuut. Rehhagel had de kracht van een hecht collectief laten zien en werd in Griekenland onthaald als een ‘voetbalgod’.

In 1980 probeerde Griekenland het ook eens op een EK, met weinig succes. De Grieken kwamen in Italië niet verder dan één schamel puntje, behaalt tegen de latere kampioen Duitsland. De ploeg ook uit tegen het Nederlands elftal dat met 1-0 won door een benutte penalty van Kees Kist. Daarna kwalificeerde Griekenland zich nooit meer, tot 24 jaar later.

---

Kwalificatieroute

Griekenland kende na het succes in 2004 een behoorlijke terugslag. Het plaatste zich niet voor het WK in 2006 en een aantal steunpilaren, waaronder Theodoros Zagorakis en Demis Nikolaidis, beëindigden hun carrière. Om de titel te kunnen verdedigen op het EK in Oostenrijk en Zwitserland, moest er zo snel mogelijk vers bloed komen binnen de selectie. Dat lukte Rehhagel. Met spelers als Theofanis Gekas, Georgios Samaras en Vasilis Torosidis kreeg het elftal bovendien een behoorlijke kwaliteitsinjectie.

In de kwalificatiereeks begonnen de Grieken goed met overwinningen op Moldavië, Bosnië-Herzegovina en Noorwegen. Daarna volgde een smadelijke 4-1 nederlaag in eigen huis tegen aartsrivaal Turkije. Hoewel de Griekse fans zich diep gekrenkt voelden en schande spraken van de nederlaag tegen de Turken, lieten de Grieken zich niet de wijs brengen. De ploeg van Rehhagel ging op dezelfde voet verder als voor de zeperd..

Het won van Malta, Hongarije en Moldavië en speelde in Noorwegen gelijk. In oktober 2007 wonnen de Grieken thuis van Bosnië-Herzegovina en namen ze revanche op Turkije. In Istanbul werd het 0-1, waardoor de Turken nog vol aan de bak moesten om hun tweede plek niet aan Noorwegen te hoeven afstaan. Het team van Rehhagel won, nadat het zich al geplaatst had, nog van Malta en Hongarije waardoor het 31 punten behaalde en de groep winnend afsloot. Geen enkel ander land behaalde zoveel punten in deze kwalificatiereeks als Griekenland.

---

Belangrijke spelers

Met 85 interlands is één van de meest ervaren sluitposten op het EK. De 36-jarige doelman speelde op het EK in Portugal alle wedstrijden en incasseerde maar drie tegentreffers. Nikopolidis staat bekend als een penaltykiller, in de Champions League liet hij regelmatig zien waarom. Voor zijn club Olympiakos stopte hij in het verleden strafschoppen tegen AS Roma, Real Madrid en Rosenborg BK.

Traianos Dellas en Sotirious Kyrgiakos moeten er voor zorgen dat de defensie van de Grieken weer net zo hecht wordt als op het EK in 2004. Kyrgiakos, net als Ioannis Amanatidis onder contract bij Eintracht Frankfurt, miste het EK in Portugal door een blessure. Kyrgiakos miste in de kwalificatiereeks voor het komende EK geen minuut en is tot op het bot getergd om zich te laten gelden. De boomlange verdediger is berucht vanwege zijn stevige tackles en zijn kopkracht bij standaardsituaties.

Op het middenveld is Angelos Basinas nog altijd een belangrijke pion. De 32-jarige speler van Real Mallorca heeft tevens de meeste caps achter zijn naam staan: 86. Tijdens de kwalificatiewedstrijden voor het WK in Duitsland stond de routinier veelvuldig bloot aan kritiek. Rehhagel liet hem op verschillende posities spelen die hij niet gewend was. Dat kwam zijn spel niet ten goede, waardoor de achterban zich negatief uitliet over de speler. Rehhagel houdt echter vast aan Basinas, één van zijn steunpilaren tijdens Euro 2004.

In de voorhoede staat eigenlijk maar één naam vast voor Koning Otto. De tweede spits wordt waarschijnlijk Ioannis Amanatidis of toch Angelos Charisteas, die nog steeds de meeste treffers achter zijn naam heeft staan in de huidige selectie. Amanatidis, die in de belangrijke uitwedstrijd tegen Turkije het enige doelpunt maakte, kan ook op het middenveld uit de voeten. Tenzij Georgios Samaras in bloedvorm verkeert, lijkt Charisteas, die op clubniveau toch slecht presteert, dan zeker van een basisplaats.

---

Sterspeler

Theofanis Gekas is een ‘zekerheidje’ in de Griekse voorhoede. In Griekenland wordt veel verwacht van de aanvaller die voor zijn club Bayer Leverkusen dit seizoen elf keer scoorde. Ook in de kwalificatiereeks was Gekas met vijf doelpunten aardig op schot. Tegen Malta maakte hij een hattrick, de helft van zijn totale doelpuntenproductie voor het Griekse nationale team.

In Duitsland kennen ze Gekas goed. In het seizoen 2006/2007 werd hij als speler van VfL Bochum met 21 doelpunten topscorer van de Bundesliga, een grandioze prestatie. Twee jaar eerder werd hij ook al eens topscorer van de nationale Griekse competitie. Destijds speelde hij bij Panathinaikos, de club waar hij drie jaar onder contract stond.

Bochum wilde Gekas in die periode inlijven, maar kreeg meerdere keren nul op het rekest. Toen de ploeg zich in de onderste regionen van de Bundesliga bevond, kwam de aanvaller alsnog naar Bochum. Een meningsverschil met zijn oude club Panathinaikos lag ten grondslag aan Gekas’ plotselinge overgang naar Bochum.

In Bochum wist men meteen waarom de clubleiding zoveel inspanningen had gedaan om Gekas naar de club te krijgen. In korte tijd werd hij ongekend populair bij de fans, die hem later de Griekse god als bijnaam gaven. Door zijn vele doelpunten bleef Bochum behouden voor het hoogste niveau en voor Gekas zelf zat er een transfer in naar Bayer Leverkusen waar hij vier keer zoveel kon verdienen als bij Bochum.

EK-selectie:

Speler	Positie	Club	Interlands
Antonis Nikopolidis	Doelman	Olympiakos Piraeus	84(0)
Konstantinos Chalkias	Doelman	Aris Saloniki	15(0)
Alexandros Tzorvas	Doelman	OFI Kreta	0(0)
Giourkas Seitaridis	Verdediger	Atlético Madrid	55(1)
Christos Patsatzoglou	Verdediger	Olympiakos Piraeus	27(1)
Nikos Spyropoulos	Verdediger	Panathinaikos	3(0)
Traianos Dellas	Verdediger	AEK Athene	41(1)
Loukas Vyntra	Verdediger	Panathinaikos	17(0)
Vassilios Torosidis	Verdediger	Olympiakos Piraeus	12(0)
Sotirios Kyrgiakos	Verdediger	Eintracht Frankfurt	37(4)
Ioannis Goumas	Verdediger	Panathinaikos	41(0)
Paraskevas Antzas	Verdediger	Olympiakos Piraeus	23(0)
Angelos Basinas	Middenvelder	Real Mallorca	86(7)
Stylianos Giannakopoulos	Middenvelder	Bolton Wanderers	72(11)
Georgios Karagounis	Middenvelder	Panathinaikos	72(7)
Ioannis Amanatidis	Middenvelder	Eintracht Frankfurt	25(3)
Konstantinos Katsouranis	Middenvelder	Benfica	48(6)
Alexandros Tziolis	Middenvelder	Zenit Sint-Petersburg	7(0)
Georgios Samaras	Aanvaller	Celtic	16(3)
Angelos Charisteas	Aanvaller	1. FC Nürnberg	64(18)
Dimitris Salpigidis	Aanvaller	Panathinaikos	18(0)
Theofanis Gekas	Aanvaller	Bayer Leverkusen	26(6)
Nikolaos Liberopoulos	Aanvaller	AEK Athene	55(13)

---

Speelschema

Griekenland - Zweden , 10 juni 2008, 20:45 uur, Wals-Siezenheim – Salzburg

Griekenland - Rusland , 14 juni 2008, 20:45 uur, Wals-Siezenhem - Salzburg

Griekenland - Spanje , 18 juni 2008, 20:45 uur, Wals-Siezenheim – Salzburg

---

EK-reeks

Klik hier voor deel 1 van de EK-reeks: Spanje

Klik hier voor deel 2 van de EK-reeks: Tsjechië

Klik hier voor deel 3 van de EK-reeks: Kroatië

Klik hier voor deel 4 van de EK-reeks: Portugal

Klik hier voor deel 5 van de EK-reeks: Zweden

Klik hier voor deel 6 van de EK-reeks: Duitsland

Klik hier voor deel 7 van de EK-reeks: Turkije

Klik hier voor deel 8 van de EK-reeks: Zwitserland

Klik hier voor deel 9 van de EK-reeks: Oostenrijk

---

Het Europees Kampioenschap in Oostenrijk en Zwitserland nadert met rasse schreden. De aanhang kijkt uit naar de eerste groepswedstrijd van hun land, de bondscoaches sleutelen aan hun opstelling en spelers verkeren nog in het ongewisse over hun basisplaats. Tot aan het EK blikt Voetbalzone.nl vooruit. Vandaag deel 14: Roemenië.

---

EK-deelnemer:Roemenië

Oppervlakte: 237.500 km²

Bevolking: 22.246.862

Hoofdstad: Boekarest

Andere belangrijke steden: Iaşi, Cluj-Napoca, Timişoara, Constanţa

Taal: Roemeens

Religies: Roemeens-Orthodox

Munt: Roemeense LEU

Voetbalbond: Federatia Romana de Fotbal (FRF)

Opgericht: 1909

Website: www.frf.ro

FIFA-ranglijst: 12e

---

Bondscoach

De bondscoach van Roemenië is een rustige, wat introverte man. Victor Piturca (08-05-1956, Orodel) kwam als speler uit voor onder meer Steaua Boekarest en Racing Lens. Hij geldt als één van de beste aanvallers die Roemenië heeft gekend. Met Steaua werd hij vijf keer landskampioen en won viermaal de Roemeense beker. Zijn grootste triomf behaalde hij toen Steaua in 1986 de Europacup I veroverde. Na zijn voetballoopbaan werd Piturca trainer. Hij werd al snel benoemd tot coach van Jong Roemenië en na de kwalificatie voor het EK onder 21 in eigen land, volgde hij Iordănescu op als bondscoach.

Zijn ploeg kwalificeerde zich voor Euro 2000, maar door enkele aanvaringen met zijn sterspelers Hagi en Gheorghe Popescu, werd hij vóór het EK ontslagen. In december 2004 werd Piturca weer bondscoach na een periode met wisselend succes bij zijn oude liefde Steaua. Kwalificatie voor het WK van 2006 lukte niet, maar zijn ploeg plaatste zich overtuigend voor het EK van 2008. Na de loting voor het EK in december 2007 zei de bondscoach vol zelfvertrouwen: “Die groep is een makkie! We spelen tegen de wereldkampioen, de vice-wereldkampioen en Nederland, dat we al goed kennen. Waarom zouden we uiteindelijk niet één van de twee ploegen zijn die zich voor de volgende ronde plaatsen?”

---

EK-geschiedenis

De Roemenen kunnen niet bogen over een rijke EK-geschiedenis. Pas in 1984 speelde Roemenië voor het eerst op een Europees Kampioenschap, destijds gespeeld in Frankrijk. De Tricolorii waren de grote onbekende op het toernooi. Alleen middenvelder Ladislau Böloni had zich in de kijker gespeeld van diverse West-Europese clubs. De overige internationals kwamen, mede door het IJzeren Gordijn dat Roemenië hermetisch afsloot van de Westerse wereld, allemaal uit voor clubs in de Roemeense competitie.Op het EK kwam de ploeg niet verder dan de groepsfase, in een zware poule met West Duitsland, Spanje en Portugal.

In de jaren ’90 werd alles anders voor Roemenië. Ook in sportieve zin. Onder leiding van Gheorghe Hagi wist het zich als voetballand op de kaart te zetten. De Roemenen leverden tot twee maal toe een knappe prestatie op de WK’s van 1990 en 1994. Het land schopte het tot respectievelijk de achtste finales en de kwartfinales. Succes op een Europees kampioenschap bleef echter lang uit. In 1996 kwalificeerde Roemenië zich eindelijk weer eens, na zich in 1988 en in 1992 niet geplaatst te hebben. De verwachtingen waren na het WK in ’94 hooggespannen in het Balkanland, maar het EK in Engeland draaide uit op een enorme deceptie voor de mannen van de toenmalige trainer Anghel Iordănescu. Na drie verliespartijen tegen Frankrijk, buurland Bulgarije en Spanje, kon Roemenië met 0 punten en één gescoorde goal (Florin Răducioiu) weer huiswaarts keren.

Vier jaar later, tijdens het EK in Nederland en België was Roemenië voor de derde keer van de partij. In een moeilijke poule met Duitsland, Engeland en Portugal, zorgde Roemenië voor een klein stuntje door als tweede te eindigen, vóór de favorieten Engeland en Duitsland. Niemand had van tevoren iets verwacht van Roemenië. Hagi zat in de nadagen van zijn carrière en ook Dumitrescu en Răducioiu (twee belangrijke spelers in de jaren ’90) waren van het toneel verdwenen.Roemenië ontpopte zich met Chivu en Mutu tot een hecht collectief. Voor het eerst in de geschiedenis werd de kwartfinale bereikt, waarin het land moest aantreden tegen Italië. Francesco Totti en Filippo Inzaghi maakten vroegtijdig een einde aan de Roemeense droom. Italië won zonder zich overmatig in te spannen met 2-0.

---

Kwalificatieroute

Roemenië deed het opvallend goed in de kwalificatieronde. Het had in Nederland en Bulgarije twee zware tegenstanders, maar toch wist de equipe van keuzeheer Victor Piturca beide landen voor te blijven in de poule. Maar één keer werd verloren. Uit in Bulgarije werd het 1-0 door een doelpunt van Velizar Dimitrov. Toen was echter al bekend dat Roemenië zich zou kwalificeren voor het Europees Kampioenschap.

In De Kuip werd het Nederlands elftal in een oersaaie wedstrijd op 0-0 gehouden en thuis won Roemenië zelfs van de mannen van Marco van Basten. Door een treffer van Dorin Goian klopte Roemenië het Nederlands elftal voor de eerste keer in de geschiedenis (1-0). Met de ‘mindere goden’, Albanië, Wit-Rusland, Luxemburg en Slovenië, had Roemenië – in tegenstelling tot Nederland – weinig moeite. Roemenië behaalde in totaal 29 punten uit 12 wedstrijden. Drie meer dan Nederland, vier meer dan Bulgarije.

---

Belangrijke spelers

Al jaren is Bogdan Lobont de absolute nummer één in het doel van de Roemenen. Inmiddels behoort de oud-Ajacied (30) al tien jaar bij de nationale selectie van het Balkanland. In 2000 moest hij Bogdan Stelea voor zich dulden, maar nu staat hij voor het eerst zelf onder de lat op een EK-eindronde. De huidige keeper van Dinamo Boekarest speelt een belangrijke rol in het team van de Piturca. In elf kwalificatiewedstrijden kreeg hij slechts zes doelpunten tegen.

Een andere speler die niet meer weg te denken is uit de basiself van de Roemenen is Cristian Chivu. Net als Lobont heeft Chivu (27) een Ajax-verleden. In Nederland werd hij voetballer van het jaar 2002. Tegenwoordig speelt de aanvoerder van Roemenië voor Inter Milan. In Italië fungeert hij als centrale verdediger, maar de kans is groot dat Piturca hem in het Roemeense elftal gaat gebruiken als verdedigende middenvelder.

Florentin Petre is de man met ervaring op het middenveld. Bijna zijn hele leven speelde de 32-jarige Petre voor Dinamo Boekarest, maar sinds twee seizoenen staat hij onder contract bij CSKA Sofia in Bulgarije. Sinds hij in het buurland speelt, is hij aardig op schot. In eigen land scoorde de middenvelder nooit vaker dan acht keer per seizoen, maar in Bulgarije maakte hij dit seizoen twaalf en vorig seizoen tien treffers.

De Roemenen hebben met Ciprian Marica (22) een gevaarlijke spits in huis. De rappe aanvaller werd afgelopen seizoen door VfB Stuttgart opgehaald bij Sjachtar Donetsk, waar hij met vier doelpunten in de Champions League opviel. Na een stroef begin, heeft Marica zijn draai gevonden bij Die Roten. Toch zijn de twee treffers die hij maakte in de Bundesliga maar een magere afspiegeling van zijn voetbalkwaliteiten.

---

Sterspeler

De carrière van Adrian Mutu kende hele diepe dalen. In het seizoen 2004/2005 koste een moeizame relatie met toenmalig Chelsea-coach José Mourinho hem zijn basisplaats bij de club uit Londen en tot overmaat van ramp werd hij geschorst vanwege cocaïnegebruik. De Engelse Football Association (FA) sloot de 29-jarige aanvaller voor zeven maanden uit en hij moest bovendien een forse boete betalen.

Na dit rampseizoen keerde het ooit zo bejubelde talent terug naar Italië waar hij voor zijn transfer naar Chelsea furore maakte bij Parma. Mutu verkaste naar Juventus, waar hij de draad weer enigszins oppakte. Aan het einde van het seizoen klopte Fiorentina op de deur bij de Oude Dame met de boodschap dat ze Mutu voor acht miljoen euro wilden overnemen. Daar werd hij herenigd met Cesare Prandelli, zijn oude coach bij Parma.

In Florence deed Mutu de negatieve berichten rond zijn persoon definitief verstommen. Voorgoed rekende hij af met zijn imago van nachtbraker en vrouwenjager. Met zestien treffers in zijn eerste seizoen liet hij blijken zijn profcarrière wel degelijk serieus te nemen. Zijn debuutseizoen leverde hem zelfs een prachtige bijnaam op. Fiorentina-fans noemen hem steevast Il fenomeno. Samen met Luca Toni vormde hij een levensgevaarlijk duo dat goed was voor 32 treffers in de Serie A. Dit seizoen maakte Mutu, zonder Toni 17 doelpunten.

Het behoeft geen verklaring dat de hoop van gans Roemenië gevestigd is op Mutu. Nederland is in ieder geval gewaarschuwd voor de aanvalsdriften van de vice-aanvoerder van Roemenië. FC Groningen en PSV kunnen het één en ander vertellen over zijn kracht. Beide ploegen troffen Fiorentina in de UEFA-cup en sneuvelden. Mutu maakte drie doelpunten in de onderlinge duels en had daarmee een groot aandeel in de uitschakeling van beide clubs. Of hij op het EK weer kan schitteren is natuurlijk maar de vraag. Statistisch gezien is de kans in elk geval groot dat Roemenië wint als Mutu scoort. Sinds hij terugkeerde van zijn schorsing, won Roemenië elk duel waarin de aanvaller één of meer treffers maakte.

EK-selectie:

Speler	Positie	Club	Interlands
Bogdan Lobont	Doelman	Dinamo Boekarest	62(0)
Eduard Stancioiu	Doelman	CFR Cluj	0(0)
Marius Popa	Doelman	Politehnica Timisoara	1(0)
Cosmin Contra	Verdediger	Getafe	62(7)
Gabriel Tamas	Verdediger	Auxerre	31(2)
Cristian Sapunaru	Verdediger	Rapid Boekarest	0(0)
Dorin Goian	Verdediger	Steaua Boekarest	19(3)
Sorin Ghionea	Verdediger	Steaua Boekarest	9(0)
Cosmin Moti	Verdediger	Dinamo Boekarest	1(0)
Stefan Radu	Verdediger	Lazio Roma	6(0)
Razvan Rat	Verdediger	Shaktar Donetsk	47(1)
Florentin Petre	Middenvelder	CSKA Sofia	49(5)
Paul Codrea	Middenvelder	AC Siena	32(1)
Mirel Radoi	Middenvelder	Steaua Boekarest	42(1)
Nicolae Dica	Middenvelder	Steaua Boekarest	24(6)
Banel Nicolita	Middenvelder	Steaua Boekarest	19(1)
Adrian Cristea	Middenvelder	Dinamo Boekarest	5(0)
Razvan Cocis	Middenvelder	Lokomotiv Moskou	20(1)
Cristian Chivu	Middenvelder	Inter Milan	58(3)
Adrian Mutu	Aanvaller	Fiorentina	60(27)
Ciprian Marica	Aanvaller	VfB Stuttgart	23(8)
Daniel Niculae	Aanvaller	Auxerre	21(5)
Marius Niculae	Aanvaller	Inverness CT	29(13)

---

Speelschema

Roemenië - Frankrijk , 9 juni 2008, 18:00 uur, Letzigrund - Zürich

Roemenië - Italië , 13 juni 2008, 18:00 uur, Letzigrund - Zürich

Roemenië - Nederland , 17 juni 2008, 20:45 uur, Stade de Suisse - Bern

---

EK-reeks

Klik hier voor deel 1 van de EK-reeks: Spanje

Klik hier voor deel 2 van de EK-reeks: Tsjechië

Klik hier voor deel 3 van de EK-reeks: Kroatië

Klik hier voor deel 4 van de EK-reeks: Portugal

Klik hier voor deel 5 van de EK-reeks: Zweden

Klik hier voor deel 6 van de EK-reeks: Duitsland

Klik hier voor deel 7 van de EK-reeks: Turkije

Klik hier voor deel 8 van de EK-reeks: Zwitserland

Klik hier voor deel 9 van de EK-reeks: Oostenrijk

---

Het Europees Kampioenschap in Oostenrijk en Zwitserland nadert met rasse schreden. De aanhang kijkt uit naar de eerste groepswedstrijd van hun land, de bondscoaches sleutelen aan hun opstelling en spelers verkeren nog in het ongewisse over hun basisplaats. Tot aan het EK blikt Voetbalzone.nl vooruit. Vandaag deel 16: Rusland.

---

EK-deelnemer: Rusland

Oppervlakte: 17.075.400 km²

Bevolking:142.100.000

Hoofdstad: Moskou

Andere belangrijke steden: Sint-Petersburg, Novosibirsk, Nizhny Novgorod

Taal: Russisch

Religies: Russisch-Orthodox

Munt: Roebel

Voetbalbond: Rossijski Foetbolnyj Sojoez (RFS)

Opgericht: 1912

Website: www.rfs.ru

FIFA-ranglijst: 25ste

---

Bondscoach

Over Guus Hiddink (08-11-1946, Varsseveld) is veel gezegd en geschreven. De Nederlandse coach ziet zichzelf vooral als een wereldburger en dat is gezien zijn staat van dienst ook wel de beste manier om hem te typeren. Hij werkte als clubtrainer in Nederland, Turkije en Spanje. Als bondscoach leidde hij de nationale teams van Zuid-Korea, Australië, Nederland en nu Rusland. Met de relatief kleine voetballanden Zuid-Korea en Australië leverde Hiddink prestaties van ongekende klasse. Met Zuid-Korea behaalde hij de halve finale van het WK in 2002 en op het WK in 2006 kwam hij met de Socceroos tot de achtste finale waar Italië door een omstreden penalty zijn ploeg een halt toeriep.

Russische media zijn lyrisch over Hiddink. Sinds de kwalificatie voor het EK zien ze de Varssevelder als een magiër. Zelfs na het de kansloze nederlaag (3-0) in de oefenwedstrijd tegen Roemenië, werden er weinig kritische noten gekraakt. In Rusland heerst volop vertrouwen dat Hiddink gaat stunten met zijn team. Zelf denkt Guus Geluk ook dat het mogelijk is om een verrassende prestatie te leveren op het EK. “Het zit erin. Je hebt altijd een kans, zie onze kwalificatie”, zo sprak hij onlangs tegenover Nederlandse media.

Niet eerder was de sfeer in de ploeg zo goed en dat is volgens de Russische pers de verdienste van de Nederlandse coach. De Russen hebben op diverse toernooien vaak interne problemen gekend. Het dieptepunt hiervan was de boycot van zeven spelers na een publieke ruzie met coach Pavel Sadyrin op het WK van 1994. Hiddink, die naar eigen zeggen als geen ander weet dat een goede sfeer doorslaggevend kan zijn voor de prestaties van een team, heeft van een stel Russische individuen een hecht team gesmeed. En dat is al een prestatie op zich.

---

EK-geschiedenis

Wanneer gesproken wordt over de EK-geschiedenis van Rusland, is het nagenoeg onmogelijk om de Sovjet-Unie buiten beschouwing te laten. Natuurlijk is er in veel opzichten een behoorlijke discrepantie tussen het huidige Rusland en de toenmalige Sovjet Unie. Vergelijk een kaart uit bijvoorbeeld 1980 met een hedendaagse kaart en ontdek dat alleen al in topografisch opzicht het verschil erg groot is. Juist vanuit dat verschil valt er een klein stukje van de teloorgang van het Russische voetbal te verklaren. Vroeger kon men beschikken over spelers uit onder meer Oekraïne en de Baltische staten, maar na het uiteenvallen van de Sovjet Unie stichtten die gebieden een eigen staat inclusief nationaal voetbalelftalelftal en kon ‘Moskou’ geen beroep meer op hen doen. Oorzakelijk verband of niet, feit is dat het Russische nationale elftal nadien weinig meer gepresteerd heeft. De laatste jaren krabbelt het langzaam maar zeker weer op.

Russische voetballiefhebbers zullen met heimwee terugdenken aan het allereerste EK in 1960. Met de legendarische Lev Yashin onder de lat won de ploeg in de finale van Joegoslavië. Aan het eigenlijke toernooi deden destijds maar vier landen mee. Daarna presteerde de Sovjet Unie het nog drie keer om de finale te behalen, waarvan de verloren eindstrijd in 1988 nog vers in het geheugen ligt van de Nederlandse voetbalfan. The Red Army won na 1960 nooit meer een toernooi. In 1964 werd in finale verloren van Spanje en acht jaar later van West Duitsland.

In 1991 kwalificeerde de Sovjet Unie zich haar laatste EK-toernooi dat een jaar later in Zweden zou worden gehouden. Vlak na de plaatsing viel het land uiteen. Toch werd alsnog een team op de been gebracht dat bestond uit spelers uit 12 van de 15 onafhankelijke ex-Sovjet staten. De nieuwe naam werd GOS (gemenebest van onafhankelijke staten). Op dat toernooi hield de ploeg zowel Duitsland als Nederland op een gelijkspel, maar verloor het van Schotland. Dat was tevens direct de laatste wedstrijd van het GOS.

Het nieuwe Rusland, met spelers als Aleksandr Mostovoi, Andrei Kanchelskis (van Oekraïnse afkomst, maar koos voor het elftal van de Sovjet Unie) en Vladimir Beschastnykh in de gelederen, kwalificeerde zich voor het EK in 1996. Eén schamel puntje werd overgehouden aan de groepsfase, waardoor de Russen al snel hun koffers konden pakken. Italië (2-1) en Duitsland (3-0) kenden weinig moeite met de ploeg. Latere finalist Tsjechië moest iets dieper gaan: 3-3, waardoor het Italië al in de poulefase uitschakelde. Acht jaar later in Portugal deden de Russen het iets beter. In Portugal wist het als enige van de latere toernooiwinnaar Griekenland te winnen. Nederlagen tegen het gastland en Spanje zorgden er wederom voor dat Rusland al na drie wedstrijden naar huis mocht.

---

Kwalificatieroute

Bedankt Kroatië!” Met die kop opende een toonaangevende Russische krant de dag nadat Rusland zich had gekwalificeerd voor het Europees Kampioenschap. Het zegt veel over de manier waarop de kwalificatie tot stand kwam. Tijdens de laatste speelronde was Rusland volledig aangewezen op Kroatië dat Engeland in eigen huis moest verslaan. Bovendien moest de ploeg van Tsaar Guus zelf winnen van Andorra..

Het schier onmogelijke gebeurde: Kroatië stond al na een kwartier op 0-2 en twintig minuten later werd het ook in Andorra 0-1 voor Rusland. Toen Engeland terugkwam tot 2-2 werd het nog flink billenknijpen voor de Russen, maar uiteindelijk verloor Engeland met 2-3 en kon de ploeg van Hiddink, dat zelf een benauwde overwinning op Andorra boekte, hartstochtelijk juichen.

“Het was als Russische roulette, met een pistool met heel veel kogels”, zei Hiddink na afloop van de wedstrijd tegen Andorra. Toch had de ploeg het zichzelf een stuk gemakkelijker kunnen maken. In oktober had Rusland thuis met 2-1 gewonnen van Engeland. Daardoor leek het team op rozen te zitten, maar niets bleek minder waar in de wedstrijd tegen Israël.

Hoewel Rusland de betere ploeg was in Tel Aviv en een groot aantal kansen om zeep hielp, kreeg het in de slotseconden een flinke dreun te verwerken waardoor het EK op losse schroeven kwam te staan. Door een doelpunt van Omer Golan werd het 2-1 in het voordeel van Israël. Toenmalig bondscoach van Engeland, Steve McClaren stak de loftrompet voor de professionaliteit van de Israëliërs, maar helaas voor hem en zijn team was ook Kroatië een maand later ook professioneel genoeg om de Engelsen te kloppen. Een dag later ontving de ‘uitstekende’coach Hiddink felicitaties vanuit het Kremlin.

---

Belangrijke spelers

De Russische selectie is de jongste op het EK. Het gros van de spelers staat onder contract bij een club uit eigen land. Alleen Ivan Sajenko (1. FC Nürnberg) speelt in een buitenlandse competitie. De UEFA-cupoverwinning van Zenit Sint Petersburg heeft enkele spelers wereldwijde bekendheid opgeleverd, maar het merendeel van Hiddinks selectie bestaat uit voetballers waar het grote publiek nog nooit van heeft gehoord.

Afgaande op de twee gewonnen oefenwedstrijden tegen Kazachstan en Servië, is Igor Akinfejev (21) eerste keuze onder de lat bij de Russen. Dat is opvallend, want de doelman van CSKA Moskou scheurde een jaar geleden zijn kruisbanden en belandde daarna tijdelijk op een zijspoor. Nu zijn herstelperiode goed is verlopen, lijkt Hiddink meer vertrouwen te stellen in Akinfejev, dan in Vyacheslav Malafeev (Zenit St. Petersburg) en Vladimir Gabulov (FC Amkar Perm).

In de verdediging staan de gebroeders Alexei Berezutskiy en Vasili Berezutskiy hun mannetje. De tweeling vormt tevens het verdedigingduo van CSKA Moskou, dus de broers (25) zijn aardig op elkaar ingespeeld. Als de Berezutskiy’s beide worden opgesteld in de verdediging, dan zijn de gebroeders de derde tweeling op een EK, na de Nederlanders René en Willy van de Kerkhof en Frank en Ronald de Boer.

Diniyar Bilyaletdinov is de ster op het Russische middenrif. De 23-jarige speler van Lokomotiv Moskou wordt in eigen land ‘Bilyaletdinho’ genoemd vanwege zijn fabuleuze techniek. Roman Abramovitsj van Chelsea heeft inmiddels al naar de jongeling geïnformeerd en ook Tottenham Hotspur is volgens geruchten in de markt voor Bilyaletdinov.

Pawel Pogrebnyak heeft zich in korte tijd ontwikkelt tot een vaste waarde in de voorhoede. Hij krijgt de kans van Hiddink omdat zijn aanvalsmaatje bij Zenit Sint-Petersburg Andrei Arshavin op het EK de eerste twee duels geschorst is. De aanvaller was in de voorbereiding één van de smaakmakers in de Russische ploeg. In de wedstrijd tegen Servië raakte Pogrebnyak geblesseerd aan zijn knie en moest hij voortijdig het veld verlaten. Daarna bleef lang de vraag of Hiddink hem wel mee kon nemen naar het EK. Mede doordat Pogrebnyak in topvorm verkeert – samen met Luca Toni werd hij met tien doelpunten topscorer in de UEFA Cup – mocht Aleksandr Kerschakov, de meest ervaren speler bij de Russen, thuisblijven.

---

Sterspeler

De hoop van het Russische volk is gericht op Dmitri Yevgenyevich Sychev, ofwel Dmitri Sytschev. De Russische noemde hem ‘de meest getalenteerde aanvaller sinds Vladimir Beschastnykh’ en vergeleken hem met de rappe Engelsman Michael Owen. Sychev scoorde vijftien keer in veertig interlands voor de Russische ploeg. Toen Rusland zich in 2002 plaatste voor het EK, was Sychev al van de partij. Met zijn 18 jaar en 222 dagen werd hij de jongste speler die ooit voor een Sovjet- of Russische ploeg op een toernooi uitkwam. .

Sytschev (24) werd geboren in Omsk, vlakbij de grens met Kazachstan. Daar werd hij op jonge leeftijd ontdekt door Russische voetbalscouts waardoor hij naar de Smena Soccer Academy, een bekende voetbalschool in Sint-Petersburg mocht; de droom van elke jonge Russische voetballer. Sytschevs eerst profclub was FC Spartak Tambov, een tweededivisieclub. Ook hier viel de jonge Rus op, wat hem in 2001 een proefperiode opleverde in Frankrijk, bij FC Nantes en FC Metz.

In Frankrijk kon hij echter niet overtuigen, waarna Spartak Moskou hem weer terughaalde naar Rusland. Direct speelde hij de sterren van de hemel, hij scoorde acht treffers in twaalf wedstrijden en werd opgeroepen voor de Russische nationale ploeg voor het WK in 2002. In Zuid Korea en Japan was Sytschev één van de weinige spelers die in positieve zin opviel bij de Russen. Hij scoorde één treffer (tegen België) en bereidde er drie voor. Kort na het WK leek hij wat last te krijgen van sterallures. Sytschev zegde zijn contract – dat net met vijf jaar verlengd was – bij Spartak op en wilde ergens anders gaan voetballen.

Dit schoot zowel zijn club als de Russische voetbalbond in het verkeerde keelgat. De bond schorste de jongeling daarop voor vier maanden. Na zijn schorsing kreeg Sytschev alsnog zijn transfer. Weer ging hij naar Frankrijk, ditmaal naar Olympique Marseille waar hij een vijfjarig contract ondertekende. Verder dan twee seizoenen, 33 wedstrijden en vijf doelpunten in Ligue 1. kwam Sytschev echter niet. De aanvaller, die zijn tijd in Marseille vooral op de bank moest doorbrengen, werd opgepikt door Lokomotiv Moskou, zijn huidige club. In zijn vaderland werd hij het jaar daarop direct Russisch voetballer van het jaar (2004). Sindsdien is hij niet meer weg te denken uit de basis van Lokomotiv en de nationale selectie van Rusland.

EK-selectie:

Speler	Positie	Club	Interlands
Igor Akinfeev	Doelman	CSKA Moskou	20(0)
Vyacheslav Malafeev	Doelman	Zenit Sint-Petersburg	15(0)
Vladimir Gabulov	Doelman	Amkar Perm	5(0)
Sergei Ignashevich	Verdediger	CSKA Moskou	36(3)
Alexei Berezutsky	Verdediger	CSKA Moskou	31(0)
Vasily Berezutsky	Verdediger	CSKA Moskou	28(1)
Alexander Anyukov	Verdediger	Zenit Sint-Petersburg	32(1)
Denis Kolodin	Verdediger	Dinamo Moskou	12(0)
Renat Yanbayev	Verdediger	Lokomotiv Moskou	1(0)
Diniyar Bilyaletdinov	Middenvelder	Lokomotiv Moskou	22(2)
Yuri Zhirkov	Middenvelder	CSKA Moskou	19(0)
Igor Semshov	Middenvelder	Dinamo Moskou	26(0)
Dmitry Torbinsky	Middenvelder	Lokomotiv Moskou	10(1)
Vladimir Bystrov	Middenvelder	Spartak Moskou	19(3)
Konstantin Zyryanov	Middenvelder	Zenit Sint-Petersburg	11(1)
Roman Shirokov	Middenvelder	Zenit Sint-Petersburg	3(0)
Sergei Semak	Middenvelder	Rubin Kazan	45(4)
Andrei Arshavin	Aanvaller	Zenit Sint-Petersburg	33(9)
Pavel Pogrebnyak	Aanvaller	Zenit Sint-Petersburg	9(4)
Roman Pavlyuchenko	Aanvaller	Spartak Moskou	16(5)
Dmitry Sychev	Aanvaller	Lokomotiv Moskou	40(15)
Roman Adamov	Aanvaller	FK Moskou	1(0)
Ivan Saenko	Aanvaller	1. FC Nürnberg	7(0)

---

Speelschema

Rusland - Spanje , 10 juni 2008, 18:00 uur, Stadion Tivoli Neu - Innsbruck

Rusland - Griekenland , 14 juni 2008, 20:45 uur, Wals-Siezenhem - Salzburg

Rusland - Zweden , 18 juni 2008, 20:45 uur, Stadion Tivoli Neu - Innsbruck

---

EK-reeks

Klik hier voor deel 1 van de EK-reeks: Spanje

Klik hier voor deel 2 van de EK-reeks: Tsjechië

Klik hier voor deel 3 van de EK-reeks: Kroatië

Klik hier voor deel 4 van de EK-reeks: Portugal

Klik hier voor deel 5 van de EK-reeks: Zweden

Klik hier voor deel 6 van de EK-reeks: Duitsland

Klik hier voor deel 7 van de EK-reeks: Turkije

Klik hier voor deel 8 van de EK-reeks: Zwitserland

Klik hier voor deel 9 van de EK-reeks: Oostenrijk

---

Bekendmaking prijswinnaars Voetbalzone EK Manager Met ruim drieduizend deelnemers was het Voetbalzone EK Manager net als vier jaar geleden wederom een groot succes. Na een spannende eindstrijd zijn naast de winnaar van de hoofdprijs, een reis voor twee personen naar Barcelona inclusief overnachting en een wedstrijd, ook alle andere prijzen inmiddels verdeeld. Prijzen: - Hoofdprijs: een reis voor 2 personen naar Barcelona inclusief overnachting en inclusief een wedstrijd! Aangeboden door Voetbalreizen.com, al jarenlang hoge kwaliteit en goedkope voetbalreizen door heel Europa! Ook voor grote groepen. - 2e prijs : Een Canvasdoek van 50x50 plus Magix Red uw video’s plus 40 euro shoppen in de Voetbalzone shop! - 3e prijs: : Een Smash horloge en 30 euro shoppen in de Voetbalzone shop! - 4e t/m 10e prijs 25 euro shoppen in de Voetbalzone shop! Naast de prijzen gegrepen? Geen nood, want de Voetbalzone Competitie Manager nadert met rasse schreden. En dit jaar sterk verbeterd, dus houd Voetbalzone.nl in de gaten!

Live wedden op voorbereidings wedstrijden

Doorsturen Afdrukken